{"id":1930,"date":"2020-08-20T14:12:37","date_gmt":"2020-08-20T11:12:37","guid":{"rendered":"http:\/\/trockist.net\/?p=1930"},"modified":"2022-01-26T15:01:56","modified_gmt":"2022-01-26T12:01:56","slug":"nasil-yasandi-natalia-sedova","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/2020\/08\/20\/nasil-yasandi-natalia-sedova\/","title":{"rendered":"Nas\u0131l ya\u015fand\u0131\u2026 – (Natalia Sedova)"},"content":{"rendered":"\n

Yazar:<\/strong> Natalia Sedova<\/p>\n\n\n\n

Tro\u00e7ki\u2019nin hayat arkada\u015f\u0131 Natalia Sedova ile Kas\u0131m 1940\u2019ta Meksika\u2019daki Coyoacan\u2019da yap\u0131lan bu s\u00f6yle\u015fi ilk kez 4 May\u0131s 1941\u2019de Fourth International<\/em> (D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc Enternasyonal) dergisinde yay\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Marxists.org sitesinde yer alan s\u00f6yle\u015fi ilk defa T\u00fcrk\u00e7e’ye \u00e7evrilmi\u015ftir.<\/p>\n\n\n\n

Natalia Ivanovna Sedova<\/strong> (1882 – 1962): Rus devrimci, Bol\u015fevik politikac\u0131 ve yazar. Babas\u0131 zengin bir t\u00fcccard\u0131 ve aile servetini parti faaliyetlerini finanse etmek i\u00e7in kulland\u0131. Tro\u00e7ki’yle 1902 senesinde, Tro\u00e7ki Sibirya s\u00fcrg\u00fcn\u00fcnden ka\u00e7t\u0131ktan sonra tan\u0131\u015ft\u0131 ve 1903’te evlendiler. \u00c7ocuklar\u0131 Lev Sedov ve Sergei Sedov, Natalia’n\u0131n soyad\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131maktad\u0131r \u00e7\u00fcnk\u00fc Tro\u00e7ki, hen\u00fcz K\u0131z\u0131l Ordu kumandan\u0131yken, \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n kendi soyad\u0131n\u0131 alarak SSCB’de “ayr\u0131cal\u0131kl\u0131” bir vatanda\u015fl\u0131k hukukunun par\u00e7as\u0131 olmalar\u0131n\u0131 istemedi. Tro\u00e7ki de asl\u0131nda, resm\u00ee SSCB vatanda\u015fl\u0131k belgeleri haz\u0131rlan\u0131rken, kendi soyad\u0131ndan vazge\u00e7mi\u015f ve Natalia’n\u0131n soyad\u0131n\u0131 alm\u0131\u015ft\u0131r. Natalia 1917 Devrimi’nden \u00f6nce Avrupa’da s\u00fcrg\u00fcndeyken RSD\u0130P’in m\u00fclteci b\u00fcrosunda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131 ve k\u00fclt\u00fcr konular\u0131 \u00fczerine yazd\u0131. Devrimden sonra Halk Komiserleri h\u00fck\u00fcmetinde \u00e7e\u015fitli pozisyonlarda g\u00f6rev ald\u0131 ve Sovyet e\u011fitiminin \u00f6rg\u00fctlenmesinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Tro\u00e7ki’nin katlinden sonra Meksika’da kald\u0131 ve bir\u00e7ok devrimciyle ileti\u015fimini s\u00fcrd\u00fcrerek harekete katk\u0131 sundu. Victor Serge’le birlikte Tro\u00e7ki’nin bir biyografisini kaleme ald\u0131. Grandizo Munis’in g\u00f6r\u00fc\u015flerinden etkilenerek SSCB’nin bir devlet kapitalizmi oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrd\u00fc ve 1951’de D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc Enternasyonal’den ayr\u0131ld\u0131. 1962’de Paris’te \u00f6ld\u00fc, bedeni yak\u0131ld\u0131 ve k\u00fclleri Meksika’da Tro\u00e7ki’nin yan\u0131na g\u00f6m\u00fcld\u00fc.  <\/p>\n\n\n\n

***<\/strong><\/p>\n\n\n\n

(Sal\u0131, 20 A\u011fustos, 1940, saat sabah 7 sular\u0131)<\/p>\n\n\n\n

“Biliyor musun, bug\u00fcn kendimi iyi hissediyorum, bug\u00fcn her ne olursa olsun, uzun zamand\u0131r bu kadar iyi hissetmemi\u015ftim kendimi… D\u00fcn ak\u015fam \u00e7ift doz uyku ilac\u0131 ald\u0131m. \u0130\u015fe yarad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ettim.”<\/p>\n\n\n\n

“Evet. Bunu daha \u00f6nce Norve\u00e7\u2019te de g\u00f6zlemledi\u011fimizi hat\u0131rl\u0131yorum, sen daha s\u0131k bitkin hissediyordun. Ama seni iyi yapan ilac\u0131n kendisi de\u011fil, sa\u011flam bir uyku, tam dinlenme.”<\/p>\n\n\n\n

“Tabii, elbette.”<\/p>\n\n\n\n

24 May\u0131s\u2019ta evimize yap\u0131lan sald\u0131r\u0131dan sonra arkada\u015flar\u0131m\u0131z\u0131n yatak odas\u0131na in\u015fa etti\u011fi devasa \u00e7elik kepenkleri sabahlar\u0131 a\u00e7arken veya geceleri kapat\u0131rken, L.D. [Tro\u00e7ki] zaman zaman \u015funu s\u00f6ylerdi: “Art\u0131k hi\u00e7bir Siqueiros [1]<\/strong> bize ula\u015famaz.” Ve uyand\u0131ktan sonra, “G\u00f6r\u00fcyorsunuz, d\u00fcn gece bizi \u00f6ld\u00fcrmediler ve yine de memnun de\u011filsiniz.” diyerek beni ve kendisini selamlard\u0131. Kendimi elimden geldi\u011fince savunurdum… Bir kez, b\u00f6yle bir “selamlamadan” sonra dalg\u0131nl\u0131kla ekledi: “Evet, Nata\u015fa, bir tecil daha ald\u0131k.”<\/p>\n\n\n\n

Daha 1928 y\u0131l\u0131nda, bilinmeyenlerle dolu Almat\u0131’ya s\u00fcrg\u00fcne giderken bir gece bizi g\u00f6t\u00fcren trenin kompart\u0131man\u0131nda sohbet etmi\u015ftik… Moskova’da son haftalar\u0131n ve \u00f6zellikle son g\u00fcnlerin karga\u015fas\u0131ndan hi\u00e7 uyuyamam\u0131\u015ft\u0131k. M\u00fcthi\u015f yorgunlu\u011fumuza ra\u011fmen, heyecan\u0131m\u0131z a\u011f\u0131r bast\u0131. Lev Davidovi\u00e7’in bana: “Bu \u015fekilde olmak (s\u00fcrg\u00fcnde olmak) daha iyi. Kremlin’de bir yatakta \u00f6lmeyi istemezdim.” dedi\u011fini hat\u0131rl\u0131yorum.<\/p>\n\n\n\n

Ama o sabah t\u00fcm bu tip d\u00fc\u015f\u00fcncelerden \u00e7ok uzakt\u0131. Fiziksel olarak kendini iyi hissediyor olmas\u0131, onu g\u00fcnl\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na “ger\u00e7ekten iyi” haz\u0131rlanmas\u0131na neden olmu\u015ftu. Sabah h\u0131zla y\u0131kan\u0131p giyindikten sonra tav\u015fanlar\u0131n\u0131 beslemek i\u00e7in verandaya y\u00fcr\u00fcd\u00fc. Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 zay\u0131f oldu\u011funda, tav\u015fanlar\u0131n beslenmesi onun \u00fczerinde bir y\u00fck oluyordu; ama gene de k\u00fc\u00e7\u00fck hayvanlara ac\u0131d\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in bu i\u015ften vazge\u00e7miyordu. Bunu yapmas\u0131 zor oluyordu, zira adeti \u00fczere her \u015feyi tam hakk\u0131yla yapmak istiyordu. Ayr\u0131ca s\u00fcrekli tetikte olmal\u0131yd\u0131; g\u00fcc\u00fcn\u00fc \u00f6b\u00fcr i\u015fleri, masa ba\u015f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in de saklamas\u0131 gerekiyordu. Hayvanlara bakmak, kafeslerini temizlemek, vs., onu bir yandan rahatlat\u0131yor ve ilgisini da\u011f\u0131t\u0131yordu, ancak di\u011fer yandan fiziksel olarak onu t\u00fcketiyordu ve bu durum genel \u00e7al\u0131\u015fma yetene\u011fine yans\u0131yordu. G\u00f6revi ne olursa olsun yapt\u0131\u011f\u0131 her \u015feyde dikkatini tamamen o i\u015fe verirdi.<\/p>\n\n\n\n

1933’te B\u00fcy\u00fckada\u2019dan ayr\u0131larak Fransa\u2019ya ge\u00e7ti\u011fimiz, Atlantik k\u0131y\u0131lar\u0131ndaki Royan yak\u0131nlar\u0131nda, herkesten uzak bir villada ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z g\u00fcnleri hat\u0131rl\u0131yorum. “Deniz Serpintisi” denilen bu villay\u0131 o\u011flumuz arkada\u015flar\u0131m\u0131zla birlikte ayarlam\u0131\u015ft\u0131, okyanusta \u00e7alkalanan dalgalar bah\u00e7emize girer ve tuz serpintileri evin a\u00e7\u0131k pencerelerinden i\u00e7eri dolard\u0131. Etraf\u0131m\u0131z arkada\u015flar\u0131m\u0131zla \u00e7evrili \u015fekilde yar\u0131 yasal \u015fartlar alt\u0131nda ya\u015fard\u0131k. Ara s\u0131ra yirmi ki\u015fi oldu\u011fumuz etkinlikler olurdu. Bu evde bazen sekiz dokuz ki\u015fi birlikte ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z oldu. Bizim durumumuzda, bir kahya ya da mutfa\u011fa yard\u0131mc\u0131 birini temin etmek imkans\u0131zd\u0131. T\u00fcm y\u00fck o\u011flumun kar\u0131s\u0131 Jeanne ve Vera Molinier’in \u00fczerindeydi ve ben de yard\u0131m ederdim. Gen\u00e7 yolda\u015flar bula\u015f\u0131klar\u0131 y\u0131kard\u0131. Lev Davidovi\u00e7 de bazen ev i\u015flerine yard\u0131m etmek ister ve bula\u015f\u0131k y\u0131kamaya ba\u015flard\u0131. Ancak dostlar\u0131m\u0131z bu duruma kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kard\u0131: “Ak\u015fam yeme\u011finden sonra dinlenmeli. Geri kalan\u0131 biz hallederiz.” O\u011flum Leva da bana \u015f\u00f6yle s\u00f6ylerdi: “Babam bula\u015f\u0131k y\u0131kamay\u0131 bilimsel bir y\u00f6ntemle yapmakta \u0131srar ediyor ve bu da fazladan zaman\u0131m\u0131za mal oluyor.” Sonunda L.D. bu i\u015ften \u00e7ekilmek zorunda kald\u0131. <\/p>\n\n\n\n

\u0130\u015fi ge\u00e7i\u015ftirme, \u00f6zensiz tutum, yar\u0131 kay\u0131ts\u0131zl\u0131k nedir, bunlar\u0131 bilmezdi. Bu y\u00fczden hi\u00e7bir \u015fey onu g\u00fcndelik veya vasat konu\u015fmalar kadar yormad\u0131. Ama nas\u0131l bir co\u015fkuyla kakt\u00fcs almaya gider, onlar\u0131 heyecanla bah\u00e7eye dikerdi. \u0130\u015fe ilk gelen ve i\u015ften son \u00e7\u0131kan olmak i\u00e7in can atard\u0131. Y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015flerimizde onu \u00e7evreleyen ve onunla d\u0131\u015far\u0131da \u00e7al\u0131\u015fan gen\u00e7lerden hi\u00e7 biri ona ayak uyduramazd\u0131, sonu\u00e7ta ondan \u00f6nce yorulurlar ve birbiri ard\u0131na arkada kal\u0131rlard\u0131. Ama o yorulmazd\u0131. Ona bakt\u0131\u011f\u0131mda s\u0131k s\u0131k \u015fa\u015f\u0131r\u0131rd\u0131m. Enerjisini, fiziksel dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 nereden alm\u0131\u015f? Ne dayan\u0131lmaz derede s\u0131cak g\u00fcne\u015f, ne da\u011flar, ne de demir gibi a\u011f\u0131r kakt\u00fcsler onu rahats\u0131z ederdi. Elindeki i\u015f bitene kadar hipnotize olurdu. Yapt\u0131\u011f\u0131 i\u015fleri de\u011fi\u015ftirerek dinlenirdi. Bu da ona, \u00fczerine d\u00fc\u015fen a\u011f\u0131r i\u015flerden soluk almas\u0131n\u0131 sa\u011flard\u0131. \u0130\u015fin alt\u0131nda ne kadar ezilirse, i\u015fin i\u00e7inde kendini o denli unuturdu.<\/p>\n\n\n\n

Y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015flerimiz, kakt\u00fcs bulma yolunda ger\u00e7ekten sava\u015f seferlerine d\u00f6n\u00fc\u015fen y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015flerimiz, “kontrol\u00fcm\u00fcz d\u0131\u015f\u0131ndaki ko\u015fullar” nedeniyle giderek daha nadir hale geldi. Ama bazen, her zamanki g\u00fcnl\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n tekd\u00fczeli\u011finin ard\u0131ndan Lev Davidovi\u00e7 bana \u015f\u00f6yle derdi: “Bu hafta bir g\u00fcn y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fe \u00e7\u0131kmal\u0131y\u0131z, ne dersin?”<\/p>\n\n\n\n

“Ceza \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 g\u00fcn\u00fc m\u00fc?” diye tak\u0131l\u0131rd\u0131m. “Tamam \u00e7\u0131kal\u0131m, mutlaka.”<\/p>\n\n\n\n

“G\u00fcne erken ba\u015flamak en iyisi. Evden saat 6 gibi \u00e7\u0131kmaya ne dersin?”<\/p>\n\n\n\n

“Bana uyar, ama sen \u00e7ok yorulmayacak m\u0131s\u0131n?”<\/p>\n\n\n\n

“Tam tersi, yenilenmemi sa\u011fl\u0131yor, s\u00f6z veriyorum fazlaya ka\u00e7mayaca\u011f\u0131m.”<\/p>\n\n\n\n

Lev Davidovi\u00e7 sevgiyle izledi\u011fi tav\u015fanlar\u0131n\u0131 ve tavuklar\u0131n\u0131 genellikle yediyi \u00e7eyrek ge\u00e7eden (bazen 7:20) dokuza kadar beslerdi. Bazen akl\u0131na gelen bir fikri veya bir talimat\u0131 kaydetmek i\u00e7in bu i\u015fini yar\u0131da keserdi. O g\u00fcn avluda kesintisiz \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Kahvalt\u0131dan sonra, kendisini iyi hissetti\u011fini ve Amerika Birle\u015fik Devletleri’ndeki zorunlu askerlik \u00fczerine bir makaleye ba\u015flama arzusundan bahsetti. Ve de tabii yazd\u0131rmaya ba\u015flad\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Saat 13.00\u2019te 24 May\u0131s sald\u0131r\u0131s\u0131 olay\u0131ndaki avukat\u0131m\u0131z Rigault bizi g\u00f6rmeye geldi. Rigault gittikten sonra, Lev Davidovi\u00e7, odama gelip bana bak\u0131narak, pi\u015fmanl\u0131kla, makaleyle ilgili \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 ertelemesi gerekti\u011fini ve sald\u0131r\u0131yla ilgili yarg\u0131lama i\u00e7in materyal haz\u0131rlamaya devam etmesi gerekti\u011fini s\u00f6yledi. Avukat\u0131yla birlikte, El Popular<\/em>\u2019a [2]<\/strong> cevap verilmesi gerekti\u011fine karar vermi\u015flerdi, zira gazete taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen bir yemekte Lev Davidovi\u00e7 iftira atmakla su\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131. <\/p>\n\n\n\n

“Sald\u0131r\u0131ya ge\u00e7ece\u011fim ve onlar\u0131 k\u00fcstah\u00e7a yalan s\u00f6ylemekle su\u00e7layaca\u011f\u0131m.” dedi meydan okurcas\u0131na.<\/p>\n\n\n\n

“Zorunlu askerlik hakk\u0131nda yazamayacak olman \u00e7ok \u00fcz\u00fcc\u00fc.”<\/p>\n\n\n\n

“Evet, yapacak bir \u015fey yok. \u0130ki ya da \u00fc\u00e7 g\u00fcn ertelemeliyim. M\u00fcmk\u00fcn t\u00fcm materyalleri istedi\u011fimi zaten ilettim. Ak\u015fam yeme\u011finden sonra \u00fczerinden ge\u00e7meye ba\u015flayaca\u011f\u0131m. Kendimi iyi hissediyorum.” dedi. <\/p>\n\n\n\n

K\u0131sa bir \u00f6\u011fle uykusundan sonra, onu masas\u0131nda otururken g\u00f6rd\u00fcm, masas\u0131 El Popular<\/em> davas\u0131yla ilgili dok\u00fcmanlarla doluydu. Keyfi yerindeydi. Ve bu durum bana kendimi daha ne\u015feli hissettirdi. Lev Davidovi\u00e7 son zamanlarda zaman zaman yenik d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc moral bozuklu\u011fundan \u015fikayet ediyordu. Bunun ge\u00e7ici bir durum oldu\u011funu biliyordu, ancak son zamanlarda bu konuda her zamankinden daha fazla \u015f\u00fcphe i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu; ama o g\u00fcn bize fiziksel durumundaki iyile\u015fmenin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131n i\u015faretini vermi\u015fti. Kendi de iyi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. \u015eimdi ve o zaman da ara ara odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 onu rahats\u0131z etmeden hafif\u00e7e a\u00e7ar\u0131m ve onu her zamanki pozisyonunda g\u00f6r\u00fcr\u00fcm, masas\u0131n\u0131n \u00fczerine e\u011filmi\u015f, elinde kalem. “Son bir hikaye daha ve yaz\u0131m burada sona erdi” s\u00f6z\u00fcn\u00fc hat\u0131rlad\u0131m. Pu\u015fkin’in yap\u0131t\u0131 Boris Godounov<\/em>‘daki antik ke\u015fi\u015f yazar Pimen, \u00c7ar Boris’in \u015feytani i\u015flerini kaleme al\u0131rken b\u00f6yle s\u00f6yl\u00fcyordu.<\/p>\n\n\n\n

Lev Davidovi\u00e7, bir mahkum ya da ke\u015fi\u015finkine benzer bir ya\u015fam s\u00fcrd\u00fc; tek bir farkla, yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131nda yaln\u0131zca olaylar\u0131n kronolojik kayd\u0131n\u0131 tutmakla kalmay\u0131p, ideolojik d\u00fc\u015fmanlar\u0131na kar\u015f\u0131 sonu gelmez tutkulu bir m\u00fccadele y\u00fcr\u00fctt\u00fc.<\/p>\n\n\n\n

O k\u0131sa g\u00fcn zarf\u0131nda Lev Davidovi\u00e7 ak\u015fam be\u015fe kadar, Amerika Birle\u015fik Devletleri’ndeki zorunlu askerlik \u00fczerine tasarlad\u0131\u011f\u0131 makalesinin birka\u00e7 b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ve El Popular<\/em>‘\u0131n, yani Stalin’in entrikalar\u0131n\u0131 te\u015fhirinin yakla\u015f\u0131k elli k\u0131sa sayfas\u0131n\u0131 dikte ettirdi. Onun i\u00e7in fiziksel ve ruhsal olarak huzur dolu bir g\u00fcn oldu.<\/p>\n\n\n\n

Jacson gelir<\/strong><\/h4>\n\n\n\n

Saat 17.00’te, her zamanki gibi, ikimiz \u00e7ay\u0131m\u0131z\u0131 i\u00e7tik. Be\u015fi yirmi ge\u00e7e, belki tam bu\u00e7ukta, balkona \u00e7\u0131kt\u0131m ve L.D.’yi g\u00f6rd\u00fcm, a\u00e7\u0131k bir tav\u015fan kafesinin yan\u0131ndaki verandada. Hayvanlar\u0131 besliyordu. Yan\u0131nda yabanc\u0131 biri vard\u0131. \u015eapkas\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131p balkona do\u011fru yakla\u015fmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda onu hemen tan\u0131d\u0131m. “Jacson” idi.<\/p>\n\n\n\n

“Yine geldi.” diye akl\u0131mdan ge\u00e7irdim. “Neden bu kadar s\u0131k \u200b\u200bgelmeye ba\u015flad\u0131?” diye kendi kendime sordum.<\/p>\n\n\n\n

Beni selamlad\u0131ktan sonra, “\u00c7ok susad\u0131m, bir bardak su alabilir miyim?” diye sordu.<\/p>\n\n\n\n

“Belki onun yerine bir bardak \u00e7ay istersin?”<\/p>\n\n\n\n

“Yok yok, \u00e7ok ge\u00e7 yemek yedim ve yeme\u011fin h\u00e2l\u00e2 buramda oldu\u011funu hissediyorum.” diye yan\u0131tlad\u0131 bo\u011faz\u0131n\u0131 i\u015faret ederek. “Beni bo\u011fuyor.” Y\u00fcz\u00fcn\u00fcn rengi gri-ye\u015fildi. Genel g\u00f6r\u00fcn\u00fcm olarak da \u00e7ok sinirli bir tipti.<\/p>\n\n\n\n

“Neden \u015fapka ve pard\u00f6s\u00fc giyiyorsun?” (Pard\u00f6s\u00fc sol kolunun \u00fczerinden sark\u0131yordu, v\u00fccuduna bast\u0131r\u0131yordu.) “Bug\u00fcn hava \u00e7ok g\u00fcne\u015fli.”<\/p>\n\n\n\n

“Evet, ama uzun s\u00fcrmeyece\u011fini biliyorsun, ya\u011fmur ya\u011fabilir.” <\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r, bug\u00fcn ya\u011fmur ya\u011fmayacak” deyip onun en k\u00f6t\u00fc havada bile asla \u015fapka veya palto giymedi\u011fini iddia etmek istedim, ama bir \u015fekilde s\u0131k\u0131larak konunun kapanmas\u0131na izin verdim. Onun yerine “Peki Sylvia nas\u0131l?” diye sordum.<\/p>\n\n\n\n

Beni anl\u0131yormu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyordu. \u00dcst\u00fcndekiler ve \u015fapkas\u0131yla ilgili \u00f6nceki sorumdan dolay\u0131 onu \u00fczm\u00fc\u015ft\u00fcm. Ve kendi d\u00fc\u015f\u00fcncelerinde tamamen kayboldu, olduk\u00e7a gergindi. Sonunda, sanki derin bir uykudan uyan\u0131yormu\u015f gibi bana cevap verdi: “Sylvia? … O her zaman iyi.” diye ekledi.<\/p>\n\n\n\n

Lev Davidovi\u00e7 ile tav\u015fan kul\u00fcbelerine do\u011fru y\u00f6neldi. Y\u00fcr\u00fcrken ona sordum: “Makalen haz\u0131r m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n

“Evet, haz\u0131r.”<\/p>\n\n\n\n

“Yaz\u0131ld\u0131 m\u0131?”<\/p>\n\n\n\n

Elinin tuhaf bir hareketiyle, daha sonra anla\u015f\u0131laca\u011f\u0131 \u00fczere astar\u0131 dikilmi\u015f olan pard\u00f6s\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u00e7indeki kazma ve bir han\u00e7eri v\u00fccuduna bast\u0131rmaya devam ederken, bana daktiloyla yaz\u0131lm\u0131\u015f birka\u00e7 sayfa g\u00f6sterdi.<\/p>\n\n\n\n

“Yaz\u0131n\u0131z\u0131n elle yaz\u0131lmam\u0131\u015f olmas\u0131 iyi. Lev Davidovi\u00e7, okunaks\u0131z el yazmalar\u0131ndan ho\u015flanmaz.”<\/p>\n\n\n\n

\u0130ki g\u00fcn \u00f6nce de pard\u00f6s\u00fc ve \u015fapkas\u0131yla bize gelmi\u015fti. Onu o zaman evde olmad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in maalesef g\u00f6rmedim. Ancak Lev Davidovi\u00e7 bana, “Jacson’\u0131n onu arad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve davran\u0131\u015f\u0131yla kendisini biraz \u015fa\u015f\u0131rtt\u0131\u011f\u0131n\u0131” s\u00f6ylemi\u015fti. Lev Davidovi\u00e7’in bu konuyu fazla e\u015felemeye hevesli olmad\u0131\u011f\u0131 belliydi, ancak yine de bana bu adamla ilgili baz\u0131 yeni \u00f6zellikler sezinledi\u011finden bahsetmek zorunda hissetmi\u015fti kendini.  <\/p>\n\n\n\n

“Makalesinin ana hatlar\u0131n\u0131 getirdi, ger\u00e7ekte birka\u00e7 paragraf, kar\u0131\u015f\u0131k bir \u015feyler. Ona baz\u0131 \u00f6nerilerde bulundum. Bakal\u0131m.” Ve eklemi\u015fti, “D\u00fcn hi\u00e7 Frans\u0131z birisine benzemiyordu. Aniden masama oturdu ve bu s\u00fcre boyunca \u015fapkas\u0131n\u0131 \u00e7\u0131karmad\u0131.”<\/p>\n\n\n\n

“Evet, tuhaf” dedim \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131kla. “Normalde hi\u00e7 \u015fapka takmazd\u0131.”<\/p>\n\n\n\n

“Bu sefer \u015fapka takm\u0131\u015ft\u0131” diye cevap verdi Lev Davidovi\u00e7 ve bu konuyu daha fazla uzatmad\u0131. Geli\u015fig\u00fczel konu\u015ftu. Ama \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015ft\u0131m: Bana bu sefer “Jacson” hakk\u0131nda yeni bir \u015fey sezmi\u015f, ancak hen\u00fcz ula\u015fmam\u0131\u015f ya da sonu\u00e7 \u00e7\u0131karmak i\u00e7in acele etmemi\u015f gibi geldi. Bu k\u0131sa sohbetlerimiz cinayetin arifesinde ger\u00e7ekle\u015fmi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

\u015eapka takmak… Koluna pard\u00f6s\u00fc almak… Masaya oturmak. T\u00fcm bunlar onun ad\u0131na bir prova de\u011fil miydi? Bunlar\u0131n t\u00fcm\u00fc ertesi g\u00fcnk\u00fc hareketlerinde daha kesin ve isabetli olmas\u0131 i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

O zaman kim bundan \u015f\u00fcphelenebilirdi ki? En fazla bizi utand\u0131r\u0131rd\u0131, daha fazlas\u0131 de\u011fil. Bu kadar s\u0131radan olan 20 A\u011fustos g\u00fcn\u00fcn\u00fcn bu kadar \u00f6nemli olaca\u011f\u0131n\u0131 kim tahmin edebilirdi? Hi\u00e7bir \u015fey onun vahametini ifade edemez. G\u00fcne\u015f her zaman oldu\u011fu gibi do\u011fdu\u011fu andan beri parlamaya devam ediyordu. \u00c7i\u00e7ekler a\u00e7m\u0131\u015f ve \u00e7imen vernikli gibi parlak g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu… Her birimiz g\u00f6revlerimizi kendi y\u00f6ntemlerimizle yerine getirdik, hepimiz Lev Davidovi\u00e7’in i\u015fini kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ne yap\u0131labilirse hepsini yapmaya \u00e7abalad\u0131k. O g\u00fcn i\u00e7inde ka\u00e7 kez ayn\u0131 balkonun k\u00fc\u00e7\u00fck basamaklar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131k\u0131p, odas\u0131na girdi ve masan\u0131n yan\u0131ndaki ayn\u0131 sandalyeye oturdu … Bunlar\u0131n hepsi ola\u011fan g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu, \u015fimdi ise t\u00fcm ola\u011fanl\u0131\u011f\u0131yla \u00e7ok korkun\u00e7 ve trajik. Aram\u0131zdaki hi\u00e7 kimse, hi\u00e7birimiz, kendisi dahi, yakla\u015fmakta olan felaketi hissedemedi. Ve bu yetersizlik derinle\u015fmekte olan bir u\u00e7urum gibiydi. Aksine, o ana kadar b\u00fct\u00fcn g\u00fcn en sakin g\u00fcnlerden biriydi. Lev Davidovi\u00e7 \u00f6\u011flen avluya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda onun kavurucu g\u00fcne\u015fin alt\u0131nda \u00e7\u0131plak ba\u015f\u0131yla ayakta durdu\u011funu fark ettim, ac\u0131mas\u0131z s\u0131ca\u011fa kar\u015f\u0131 ba\u015f\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in aceleyle ona beyaz \u015fapkas\u0131n\u0131 getirmeye gittim. Onu g\u00fcne\u015ften korunmak i\u00e7in… Ama o anda bile \u00e7oktan korkun\u00e7 bir \u00f6l\u00fcmle tehdit alt\u0131ndayd\u0131. O saatte onun k\u0131yametini hissetmemi\u015ftik, umutsuzluk patlamas\u0131 y\u00fcre\u011fimizi hen\u00fcz sarmam\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Evdeki, bah\u00e7edeki ve verandadaki alarm sistemi arkada\u015flar\u0131m\u0131z taraf\u0131ndan kurulurken ve n\u00f6bet g\u00f6revlileri atan\u0131rken, Lev Davidovi\u00e7\u2019i penceresine de bir muhaf\u0131z dikilmesi gerekti\u011fi konusunda uyard\u0131\u011f\u0131m\u0131 hat\u0131rl\u0131yorum. O zamanlar bu bana \u00e7ok gerekli g\u00f6r\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc. Ama Lev Davidovi\u00e7 korumay\u0131 geni\u015fletmenin gerekli olabilece\u011fini, ama korumalar\u0131 on ki\u015fiye \u00e7\u0131karman\u0131n hem mali a\u00e7\u0131dan hem de \u00f6rg\u00fct\u00fcm\u00fcz\u00fcn emrinde kullanabilece\u011fimiz insan kapasitesi olarak g\u00fcc\u00fcm\u00fcz\u00fcn \u00e7ok \u00f6tesinde oldu\u011fu i\u00e7in bu \u00f6neriye itiraz etmi\u015fti. Pencerenin d\u0131\u015f\u0131nda bir koruman\u0131n bulunmas\u0131 da bu \u00f6zel durumda onu kurtaramazd\u0131. Ama birinin yoklu\u011fu beni endi\u015felendiriyordu. Lev Davidovi\u00e7 24 May\u0131s sald\u0131r\u0131s\u0131ndan sonra Amerikal\u0131 arkada\u015flar\u0131m\u0131z\u0131n ona verdi\u011fi hediyeden de \u00e7ok etkilenmi\u015fti. Kur\u015fun ge\u00e7irmez bir yelekti, eski bir postac\u0131 g\u00f6mle\u011fi gibi bir \u015fey. Bir g\u00fcn inceledi\u011fimde, kafa i\u00e7in de bir \u015feyler alman\u0131n iyi olaca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yledim. Lev Davidovi\u00e7 en sorumlu g\u00f6reve atanan yolda\u015f\u0131n her seferinde bu yele\u011fi giymesi konusunda \u0131srar etti. 24 May\u0131s sald\u0131r\u0131s\u0131nda d\u00fc\u015fmanlar\u0131m\u0131z\u0131n u\u011frad\u0131\u011f\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131ktan sonra Stalin’in durmayaca\u011f\u0131na kesinlikle emindik ve haz\u0131rl\u0131k yap\u0131yorduk. G.P.U. taraf\u0131ndan farkl\u0131 bir sald\u0131r\u0131 \u015fekli kullan\u0131laca\u011f\u0131n\u0131 da biliyorduk. Gizli bir \u015fekilde g\u00f6nderilen ve G.P.U. taraf\u0131ndan \u00f6denen “yaln\u0131z bir ki\u015fi” ad\u0131na bir darbeyi de d\u0131\u015flamam\u0131\u015ft\u0131k. Ancak ne kur\u015fun ge\u00e7irmez yelek, ne de kask koruyucu olarak i\u015fe yaramazd\u0131. Bu savunma y\u00f6ntemlerini her g\u00fcn uygulamak imkans\u0131zd\u0131. Bir ki\u015finin hayat\u0131n\u0131 sadece kendini savunmaya d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek imkans\u0131zd\u0131, zira bu durumda hayat t\u00fcm de\u011ferini kaybeder.<\/p>\n\n\n\n

Suikast <\/strong><\/h4>\n\n\n\n

“Jacson” ve ben Lev Davidaovi\u00e7\u2019e yak\u0131nla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, Lev Davidovi\u00e7 bana Rus\u00e7a, “Biliyorsun, (Jacson) Sylvia\u2019n\u0131n davet edilmesini bekliyor. Yar\u0131n buradan ayr\u0131l\u0131yorlar.” dedi. Onlar\u0131 bir \u00e7aya ya da ak\u015fam yeme\u011fine davet etme fikri ondan \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. <\/p>\n\n\n\n

“Gidece\u011finizi ve senin Sylvia\u2019y\u0131 buraya bekledi\u011fini bilmiyordum.” dedim (Jacson\u2019a hitaben).<\/p>\n\n\n\n

“Evet… Evet… Size s\u00f6ylemeyi unutmu\u015fum.”<\/p>\n\n\n\n

“Bilmemem \u00e7ok k\u00f6t\u00fc oldu. New York\u2019a birka\u00e7 par\u00e7a bir \u015fey g\u00f6nderebilirdim.”<\/p>\n\n\n\n

“Yar\u0131n 13.00\u2019te sizi arayabilirim.” <\/p>\n\n\n\n

“Yok, gerek yok. Bu ikimiz i\u00e7in de uygun olmaz.”<\/p>\n\n\n\n

Ve Lev Davidovi\u00e7\u2019e d\u00f6nerek, Rus\u00e7a Jacson\u2019\u0131 \u00e7aya \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131 ve iyi hissetmedi\u011fini s\u00f6yleyerek \u00e7ay\u0131 reddetti\u011fini ama \u00e7ok susad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yleyerek bir bardak suyun iyi olabilece\u011fini s\u00f6yledi\u011fini izah ettim. Lev Davidovi\u00e7 istemsizce ona bir bak\u0131\u015f att\u0131 ve nazik bir yakla\u015f\u0131mla, “Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n yine k\u00f6t\u00fcle\u015fti, hasta g\u00f6z\u00fck\u00fcyorsun… Bu iyi de\u011fil.” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Bir duraklama oldu. Lev Davidovi\u00e7, tav\u015fanlardan ayr\u0131lmaktan hi\u00e7 ho\u015flanm\u0131yordu ve bir makale dinleme havas\u0131nda da de\u011fildi. Ancak kendini kontrol etti ve “Ne dersin, makaleni g\u00f6zden ge\u00e7irelim mi?” dedi.<\/p>\n\n\n\n

Kafesleri h\u0131zla kilitledi ve \u00e7al\u0131\u015fma eldivenlerini \u00e7\u0131kard\u0131. Ellerine, daha do\u011frusu parmaklar\u0131na iyi bakt\u0131, en ufak bir s\u0131yr\u0131k onu rahats\u0131z ederdi, yaz\u0131 yazmas\u0131na engel olurdu. Kalemi parmaklar\u0131n\u0131n devam\u0131 gibi her zaman elinde olurdu. Mavi bluzunu silkeledi ve yava\u015f\u00e7a “Jacson” dedi ve benim e\u015fli\u011fimde eve do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131. Onlarla birlikte Lev Davidovi\u00e7’in \u00e7al\u0131\u015fma odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131na geldim; kap\u0131 kapand\u0131 ve ben yan odaya ge\u00e7tim…<\/p>\n\n\n\n

Korkun\u00e7, ruhu titreten bir \u00e7\u0131\u011fl\u0131k duydu\u011fumda \u00fc\u00e7 ya da d\u00f6rt dakikadan fazla ge\u00e7memi\u015fti ve bu \u00e7\u0131\u011fl\u0131\u011f\u0131 kimin att\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlad\u0131\u011f\u0131mda, geldi\u011fim y\u00f6ne do\u011fru ko\u015ftum. Yemek odas\u0131 ile balkon aras\u0131nda, e\u015fikte, kap\u0131 dire\u011finin yan\u0131nda ve ona yaslanm\u0131\u015f halde… Lev Davidovi\u00e7 duruyordu. Y\u00fcz\u00fc kana bulanm\u0131\u015ft\u0131, g\u00f6zleri g\u00f6zl\u00fcks\u00fcz ve keskin maviydi, elleri sark\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

\u201cNe oldu? Ne oldu?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Kollar\u0131m\u0131 ona sard\u0131m ama hemen cevap vermedi. Akl\u0131mdan h\u0131zla d\u00fc\u015f\u00fcnceler ge\u00e7iyordu. Belki daha \u00f6nce tamir edilen \u00e7at\u0131dan bir \u015fey d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Ama neden buradayd\u0131?<\/p>\n\n\n\n

Ve bana sakince, herhangi bir k\u0131zg\u0131nl\u0131k, k\u0131rg\u0131nl\u0131k ya da \u00f6fke emaresi g\u00f6stermeksizin, “Jacson” dedi. Lev Davidovi\u00e7 bunu “Oldu!” demek istermi\u015f gibi s\u00f6yledi. Birka\u00e7 ad\u0131m att\u0131k ve Lev Davidovi\u00e7, benim yard\u0131m\u0131mla oradaki k\u00fc\u00e7\u00fck hal\u0131n\u0131n \u00fczerinde yere y\u0131\u011f\u0131ld\u0131.<\/p>\n\n\n\n

“Nata\u015fa, seni seviyorum!” Bunu o kadar beklenmedik bir \u015fekilde, o kadar ciddi, neredeyse \u015fiddetli bir \u015fekilde s\u00f6yledi ki, \u015foktan g\u00fc\u00e7s\u00fczce ona do\u011fru e\u011fildim.<\/p>\n\n\n\n

“Hi\u00e7 kimsenin ama hi\u00e7 kimsenin \u00fcst\u00fc aranmadan seni g\u00f6rmesine izin verilmemeliydi\u2026”<\/p>\n\n\n\n

Yar\u0131lm\u0131\u015f kafas\u0131n\u0131n alt\u0131na dikkatlice yast\u0131k yerle\u015ftirdim, yaras\u0131n\u0131n \u00fczerine buz koydum ve surat\u0131ndaki kan\u0131 pamukla sildim\u2026<\/p>\n\n\n\n

“Seva[3]<\/strong> t\u00fcm bunlardan uzak tutulmal\u0131…”<\/p>\n\n\n\n

G\u00fc\u00e7l\u00fckle konu\u015fuyordu, ama – belki de bana \u00f6yle geldi – o bunun fark\u0131nda de\u011fildi.<\/p>\n\n\n\n

“Biliyorsun, orada,” – g\u00f6zleri odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131na do\u011fru kayd\u0131 – “hissettim… Ne yapmak istedi\u011fini anlad\u0131m… Bana vurmak istedi… Bir kez daha… Ama ben izin vermedim.” Sakin bir \u015fekilde, sessizce konu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n

“Ama ben ona izin vermedim.” Bu s\u00f6zlerde bir memnuniyet notu vard\u0131. Lev Davidovi\u00e7 ayn\u0131 anda Joe’ya [4]<\/strong> d\u00f6nd\u00fc ve onunla \u0130ngilizce konu\u015ftu. Di\u011fer tarafta, Joe yerde diz \u00e7\u00f6k\u00fcyordu, t\u0131pk\u0131 benim gibi tam \u00e7apraz\u0131mda. Kelimelerini yakalamak i\u00e7in \u00e7abalad\u0131m ama \u00e7\u0131karamad\u0131m. O anda elinde tabancayla tebe\u015fir beyaz\u0131 y\u00fcz\u00fcyle Charlie’nin Lev Davidovi\u00e7’in odas\u0131na ko\u015ftu\u011funu g\u00f6rd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n

“O nerede?” diye Lev Davidovi\u00e7\u2019e sordum “Onu \u00f6ld\u00fcrecekler.”<\/p>\n\n\n\n

“Hay\u0131r… \u00d6ld\u00fcr\u00fclmesine izin verilemez, konu\u015fmaya zorlanmal\u0131.” diye cevaplad\u0131 Lev Davidovi\u00e7, kelimeleri h\u00e2l\u00e2 g\u00fc\u00e7l\u00fckle, a\u011f\u0131r a\u011f\u0131r telaffuz ederek.<\/p>\n\n\n\n

Kula\u011f\u0131m\u0131za aniden bir t\u00fcr ac\u0131nas\u0131 s\u0131zlanma geldi. Bir ikilem i\u00e7inde Lev Davidovi\u00e7’e g\u00f6z att\u0131m. G\u00f6zlerini zorlukla hareket ettirerek odas\u0131n\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131 i\u015faret etti ve k\u00fcstah\u00e7a, “O idi” dedi… “Doktor geldi mi?”<\/p>\n\n\n\n

“Her an burada olabilir… Charlie onu almak i\u00e7in arabayla gitti.”<\/p>\n\n\n\n

Doktor geldi, yaray\u0131 inceledi ve \u00e7abucak durumun “tehlikeli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131” s\u00f6yledi. Lev Davidovi\u00e7, sanki b\u00f6yle bir durumda bir hekimden ba\u015fka bir uyar\u0131 beklenemezmi\u015f gibi, bunu sakince, neredeyse kay\u0131ts\u0131zca kabul etti. <\/p>\n\n\n\n

Ama Joe’ya d\u00f6nerek ve kalbini i\u015faret ederek, \u0130ngilizce, “Burada hissediyorum… Bu sefer ba\u015fard\u0131lar.” dedi. Benim duymam\u0131 istememi\u015fti.<\/p>\n\n\n\n

Son saatler<\/strong><\/h4>\n\n\n\n

Ambulans karga\u015fa i\u00e7inde u\u011fuldayan \u015fehrin insan g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u00e7inden, g\u00f6steri\u015fli ak\u015fam \u0131\u015f\u0131klar\u0131n\u0131n alt\u0131nda, h\u0131zla ilerliyor, polis motosikletlerini ge\u00e7ip, arabalar\u0131 sollarken, siren durmaks\u0131z\u0131n inliyordu. Yaral\u0131 adam\u0131 dayan\u0131lmaz bir \u0131st\u0131rap i\u00e7inde ve her ge\u00e7en dakika daha da artan bir korkuyla ta\u015f\u0131yorduk. Bilinci a\u00e7\u0131kt\u0131. Bir eli v\u00fccudu boyunca sessizce uzat\u0131lm\u0131\u015f halde kald\u0131. Fel\u00e7 olmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n

Dr. Dutren bunu bana evde, yemek odas\u0131nda yerde muayeneden sonra s\u00f6ylemi\u015fti. \u00d6te yandan, \u00f6b\u00fcr eli duracak yer bulam\u0131yor gibiydi, s\u00fcrekli \u00e7ember \u00e7iziyor, bana dokunuyordu; sanki onun i\u00e7in rahat bir yer ar\u0131yormu\u015f gibiydi. Konu\u015fmas\u0131 gittik\u00e7e daha da zorla\u015ft\u0131. \u0130yice e\u011filerek ona nas\u0131l hissetti\u011fini sordum.<\/p>\n\n\n\n

“\u015eimdi daha iyi.” diye yan\u0131tlad\u0131 Lev Davidovi\u00e7.<\/p>\n\n\n\n

“\u015eimdi daha iyi.” Bu, kalbimi b\u00fcy\u00fck umutla h\u0131zland\u0131rd\u0131. Kula\u011f\u0131 sa\u011f\u0131r eden g\u00fcr\u00fclt\u00fcler, d\u00fcd\u00fck ve siren sesleri feryat etmeye devam ediyordu, ama kalbim umutla \u00e7arpmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. “\u015eimdi daha iyi.”<\/p>\n\n\n\n

Ambulans hastaneye geldi. Durdu. Etraf\u0131m\u0131zda bir kalabal\u0131k olu\u015ftu. “D\u00fc\u015fmanlar olabilir.”; bu d\u00fc\u015f\u00fcnce benzer durumlarda her zaman oldu\u011fu gibi zihnimde parlad\u0131. “Arkada\u015flar\u0131m\u0131z nerede? Sedyeyi \u00e7evrelemeliler…”<\/p>\n\n\n\n

\u015eimdi yata\u011f\u0131n \u00fczerinde yat\u0131yordu. Doktorlar sessizce yaray\u0131 incelediler. Talimat \u00fczerine bir “hem\u015fire” sa\u00e7\u0131n\u0131 kaz\u0131maya ba\u015flad\u0131. Karyolan\u0131n ba\u015f\u0131nda durdum. Lev Davidovi\u00e7 anla\u015f\u0131lmaz bir \u015fekilde g\u00fcl\u00fcmseyerek, “G\u00f6rd\u00fcn m\u00fc, bir berber bile bulduk…” dedi.<\/p>\n\n\n\n

H\u00e2l\u00e2 beni kolluyordu. O g\u00fcn sa\u00e7\u0131n\u0131 kestirmek i\u00e7in bir berber bulmam\u0131z gerekti\u011finden bahsetmi\u015f ama bunu yapmam\u0131\u015ft\u0131k. Bu s\u00f6z\u00fcyle \u015fimdi bana bunu hat\u0131rlat\u0131yordu. Lev Davidovi\u00e7, tam orada, benden birka\u00e7 ad\u0131m uzakta duran Joe’yu \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131 ve daha sonra \u00f6\u011frendi\u011fim gibi, vedala\u015fmak istedi. Lev Davidovi\u00e7’in kendisine ne s\u00f6yledi\u011fini sordu\u011fumda Joe, “Frans\u0131z istatistikleri hakk\u0131nda bir not yazmam\u0131 istedi.” dedi. B\u00f6yle bir zamanda Frans\u0131z istatistikleriyle ilgili bir \u015fey s\u00f6ylemesine \u00e7ok \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015ft\u0131m. Tuhaf g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Tabi durumu iyile\u015fmeye ba\u015flam\u0131yorsa…<\/p>\n\n\n\n

Karyolan\u0131n ba\u015f\u0131nda durup yaraya bir par\u00e7a buz tutarak dikkatle dinledim. Onu soymaya ba\u015flad\u0131lar. Rahats\u0131z etmemek i\u00e7in, bluzunu makasla kestiler; doktor kibarca bakarak hem\u015fireyi cesaretlendirmi\u015fti. \u00d6nce \u00f6rg\u00fc yelek, ard\u0131ndan g\u00f6mlek kesildi. Saatini bile\u011finden \u00e7\u0131kard\u0131lar. Daha sonra kalan giysileri kesmeden \u00e7\u0131karmaya ba\u015flad\u0131lar ve o zaman bana, “Beni onlar\u0131n soymas\u0131n\u0131 istemiyorum… Beni sen soy.” dedi. Bunu olduk\u00e7a a\u00e7\u0131k, ancak \u00e7ok \u00fcz\u00fcc\u00fc ve ciddi bir \u015fekilde s\u00f6yledi.<\/p>\n\n\n\n

Bunlar bana s\u00f6yledi\u011fi son s\u00f6zlerdi. Onu soymay\u0131 bitirdi\u011fimde \u00fczerine e\u011fildim ve dudaklar\u0131na dudaklar\u0131mla dokundum. Bana kar\u015f\u0131l\u0131k verdi. Tekrar… Ve tekrar kar\u015f\u0131l\u0131k verdi. Ve bir kere daha. Bu bizim son vedam\u0131zd\u0131. Ama bunun fark\u0131nda de\u011fildik.<\/p>\n\n\n\n

Hasta komaya girdi. Ameliyat onu bu durumdan \u00e7\u0131karmad\u0131. G\u00f6zlerimi kald\u0131rmadan, b\u00fct\u00fcn gece onu izledim ve “uyanmas\u0131n\u0131” bekledim. G\u00f6zleri kapal\u0131yd\u0131, ama \u015fimdi d\u00fczg\u00fcn ve sakin nefesi umut veriyordu. Ertesi g\u00fcn de ayn\u0131 \u015fekilde ge\u00e7ti. \u00d6\u011flen vakti doktorlar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcne g\u00f6re bir iyile\u015fme olmu\u015ftu. Ama g\u00fcn\u00fcn sonuna do\u011fru, hasta adam\u0131n nefes al\u0131\u015f\u0131nda ani ve keskin bir de\u011fi\u015fiklik oldu. H\u0131zla, gitgide daha s\u0131k nefes almaya ba\u015flad\u0131 ve bu \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir korku uyand\u0131rd\u0131. Doktorlar, hastane personeli hasta adam\u0131n yata\u011f\u0131n\u0131 \u00e7evreledi. Belli ki tela\u015flanm\u0131\u015flard\u0131. Kontrol\u00fcm\u00fc kaybederek bunun ne anlama geldi\u011fini sordum, ancak aralar\u0131ndan sadece biri, daha temkinli olanlar\u0131ndan biri yan\u0131tlad\u0131. “Ge\u00e7ecek.” dedi. Di\u011ferleri sessiz kald\u0131. Ne kadar yanl\u0131\u015f bir teselli oldu\u011funu ve her \u015feyin ger\u00e7ekte ne kadar umutsuz oldu\u011funu anlad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

Onu kald\u0131rd\u0131lar. Kafas\u0131 bir omzuna do\u011fru d\u00fc\u015ft\u00fc. Elleri Titian\u2019\u0131n \u00e7arm\u0131htan indirili\u015fine benzer bi\u00e7imde sallan\u0131yordu. \u00d6lmekte olan adam\u0131n ba\u015f\u0131na dikenli bir ta\u00e7 yerine bu kez bandaj tak\u0131ld\u0131. Y\u00fcz\u00fcn\u00fcn \u00f6zellikleri safl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gururunu koruyordu. Sanki \u015fimdi her an do\u011frulup kendi ba\u015f\u0131na sorumluluk alacakm\u0131\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Ama yara beyine \u00e7ok derinden n\u00fcfuz etmi\u015fti. Tutkuyla beklenen uyan\u0131\u015f asla gelmedi. Art\u0131k sesi de \u00e7\u0131km\u0131yordu. Her \u015fey bitmi\u015fti. O art\u0131k ya\u015fayanlar aras\u0131nda de\u011fildi.<\/p>\n\n\n\n

A\u015fa\u011f\u0131l\u0131k katillerin hesap verme saati gelecek. Kahramanca ge\u00e7irdi\u011fi g\u00fczel hayat\u0131 boyunca Lev Davidovi\u00e7, gelece\u011fin \u00f6zg\u00fcrle\u015fmi\u015f insanl\u0131\u011f\u0131na inan\u0131yordu. Hayat\u0131n\u0131n son y\u0131llar\u0131nda da inanc\u0131 hi\u00e7 azalmad\u0131, aksine daha olgun ve her zamankinden daha sa\u011flam hale geldi.<\/p>\n\n\n\n

Her t\u00fcrl\u00fc bask\u0131dan azade olan gelecekteki insanl\u0131k, her t\u00fcrden bask\u0131ya kar\u015f\u0131 zafer kazanacakt\u0131r. O bana da buna inanmay\u0131 \u00f6\u011fretti.<\/p>\n\n\n\n

***<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dipnotlar:<\/strong><\/h4>\n\n\n\n

[1]<\/strong> David Alfaro Siqueiros: Tro\u00e7ki\u2019ye ba\u015far\u0131s\u0131z bir suikast d\u00fczenleyen Meksikal\u0131 ressam.<\/p>\n\n\n\n

[2]<\/strong> Stalinist Meksika Kom\u00fcnist Partisi yay\u0131n organ\u0131.<\/p>\n\n\n\n

[3]<\/strong> Tro\u00e7ki\u2019nin torunu Esteban Volkov.<\/p>\n\n\n\n

[4]<\/strong> Tro\u00e7ki\u2019nin korumalar\u0131ndan, Kuzey Amerikal\u0131 devrimci Marksist Joseph Hansen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Yazar: Natalia Sedova Tro\u00e7ki\u2019nin hayat arkada\u015f\u0131 Natalia Sedova ile Kas\u0131m 1940\u2019ta Meksika\u2019daki Coyoacan\u2019da yap\u0131lan bu s\u00f6yle\u015fi ilk kez 4 May\u0131s 1941\u2019de Fourth International (D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc Enternasyonal) dergisinde yay\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Marxists.org sitesinde yer alan s\u00f6yle\u015fi ilk defa T\u00fcrk\u00e7e’ye \u00e7evrilmi\u015ftir. Natalia Ivanovna Sedova (1882 – 1962): Rus devrimci, Bol\u015fevik politikac\u0131 ve yazar. Babas\u0131 zengin bir t\u00fcccard\u0131 ve aile servetini […]<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":1931,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[959],"tags":[766,966,961,962],"class_list":["post-1930","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lev-trocki","tag-lev-trocki","tag-natalia-sedova","tag-trocki-yasiyor","tag-trocki2020"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1930","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1930"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1930\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2491,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1930\/revisions\/2491"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1931"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1930"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1930"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/trockist.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1930"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}